Ερωτοτρόπια: Μία επίγευση από την παράσταση

Η αντίληψη του τι είναι έρωτας διαφέρει ανάμεσα στους λαούς, αλλά και τους ανθρώπους. Αναμφίβολα, καθένας/καθεμία από εμάς δυσκολεύεται ν’ απαντήσει στο ερώτημα «τι είναι έρωτας» και συνήθως, δίχως να το αντιληφθεί, η ερμηνεία που θα δώσει θα είναι η προσπάθεια απόδοσης με λέξεις των συναισθημάτων που βίωσε, όταν υπήρξε ερωτευμένος/η. Η συζήτηση γύρω απ’ τον έρωτα είναι ανεξάντλητη και το συναίσθημα, αν και καθολικό, βιώνεται εντελώς προσωπικά.

Απ’ την άλλη πάλι, ευκολότερα προκύπτει τι μπορεί να συμβαίνει με το -αναντίρρητα- εκπληκτικό συναίσθημα της αγάπης, αφού είναι πιο ξεκάθαρο σε άλλα είδη σχέσεων, πέραν των ερωτικών. Το πώς, όμως, η αγάπη συνδέεται χρονικά και τροπικά με τον έρωτα παραμένει μυστήριο. Άλλοι ισχυρίζονται ότι ενυπάρχει ταυτόχρονα, άλλοι ότι η αγάπη εμφανίζεται ενώ ο έρωτας εξαλείφεται, κ.ο.κ..

Έτσι και στη μουσικοθεατρική παράσταση με τίτλο «Ερωτοτρόπια» που παρακολουθήσαμε την Παρασκευή 13 Αυγούστου 2021 και ώρα 9:00 μ.μ., στην αυλή του Δημοτικού Σχολείου Καλλιπεύκης, την οποία διοργάνωσε ο Μορφωτικός Εκπολιτιστικός Σύλλογος Απανταχού Καλλιπευκιωτών «Η ΠΑΤΩΜΕΝΗ» σε συνεργασία με τη θεατρική ομάδα Realisma, μέσα από εναλλαγές θεατρικών πράξεων και μουσικών κομματιών, εκτυλίχτηκαν στα μάτια των θεατών/τριών οι πολυποίκιλες εκδηλώσεις του έρωτα και της αγάπης. Η κτητικότητα, ο εγωισμός, το φτερούγισμα της καρδιάς, το πάθος, η τρυφερότητα, η στοργή, η αλλοτρίωση έως τα-σχεδόν- αναπάντητα ερωτήματα πώς, πότε και αν τελικά ο έρωτας μετουσιώνεται σε ανιδιοτελή, ατελεύτητη αγάπη.

Από την αρχή της παράστασης φάνηκε η άψογη συνέργεια ορχήστρας και ηθοποιών. Mας καλωσόρισε ο θεός Έρωτας. Στη συνέχεια, παρακολουθήσαμε αποσπάσματα έργων του Λόρκα, του Μπόρχες, του Λουντέμη, του Σκούρτη, του Χριστιανόπουλου και άλλων, ενώ μεταξύ των θεατρικών σκηνών ακούστηκαν τραγούδια παραδοσιακά (Μενεξέδες και ζουμπούλια/ Κόκκιν’ αχείλι εφίλησα /Κοίτα με γλυκιά μου αγάπη) αλλά και του σύγχρονου εντεχνολαϊκού ρεπερτορίου (Του έρωτα και του θανάτου/ Συνταγές μαγειρικής/ Άσε με να μπω/ Ακόμα σ’ αγαπώ), τα οποία βρίσκονταν σε απόλυτη συνάφεια με τα θεατρικά που προηγούνταν και έπονταν. Η τέχνη του θεάτρου έδινε τη σκυτάλη στην τέχνη της μουσικής και μετά την κάθε απάντηση περνούσαμε στο επόμενο ερώτημα.

Εκτός των θεατρικών πράξεων και των τραγουδιών, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασε η επιλογή της σκηνοθέτιδας να συμπληρώσει το καρέ της παράστασης με βίντεο που προβάλλονταν σε προτζέκτορα, δίνοντας στο έργο μία δυναμική διάσταση, που πολλαπλασίαζε, επί της ουσίας, τις περιοχές που μπορεί ν’ αναζητηθεί ο έρωτας και η αγάπη. Μια τέτοια περιοχή που ξεχώρισε ήταν η ευφυέστατη επιλογή, απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα να δώσουν… τα παιδιά!

Αδιαμφισβήτητα τυχεροί και πιο πλούσιοι σε ιδέες και συναισθήματα όσοι/ες παρακολούθησαν την παράσταση. 

«Έρως ανίκατε μάχαν», Σοφοκλής. «Ο έρωτας είναι δυνατός σαν τον θάνατο», Ευριπίδης. Το Συμπόσιο του Πλάτωνα. «Αγαπά πολύ λίγο όποιος μπορεί να διηγηθεί τον έρωτά του», Αλιγκέρι Δάντης. «Ζήλεια, ο φρουρός του έρωτα», Σαίξπηρ. «Και τώρα ο έρωτας ο λυσιμελής με παρασύρει», Σαπφώ. «Η ουσία του έρωτα είναι η αβεβαιότητα», Όσκαρ Ουάιλντ. «Η ομορφιά του έρωτα δε βρίσκεται στην αιωνιότητα, βρίσκεται στην προσωρινότητα», Άγγελος Τερζάκης.

Είναι γνωστό ότι ο έρωτας δεν άφησε αδιάφορο κανέναν/καμία μεγάλο/η δημιουργό. Όλοι/ες ασχολήθηκαν μαζί του και προσπάθησαν να δώσουν τη δική τους ερμηνεία. Και τυχαίνει αρκετά συχνά σε αυτές να βρίσκουμε ταύτιση, παρηγοριά και αγαλλίαση, διαπιστώνοντας αίφνης ότι και άλλοι/ες βίωσαν -και κατάφεραν να περιγράψουν- παρόμοια συναισθήματα, συνθήκες και καταστάσεις με ‘μας.

Όσο πολλαπλά τα πρόσωπα του έρωτα τόσες και οι ερμηνείες του. Ίσως, τελικά, διότι στον/στην καθένα/καθεμία εμφανίζεται με διαφορετικό πρόσωπο‧ τόσο διαφορετικό όσο διαφορετική είναι η μοναδικότητα της κάθε ύπαρξης.

Χρήστος Μπέλλος

ΤΟ ΜΑΓΕΙΡΙΟ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ

κατσάνης, youtube.com

τυρναβος, google


Pin It on Pinterest